Covas-Pomares-Avô 14 augustus 2008

Lekker langzaam op. Beetje in bed keuvelen, Simon rennen, Non spullen verzamelen om de auto in te pakken, Simon terug douchen, Non onder de douche, Okke voor de buis, Simon & Juul naar het winkeltje voor vers brood.

Dan zijn we klaar om te gaan. Het weer is nog niet jevanhet, dus we rijden eerst wat rond. Pomares is klein, vol en de Praia de Fluvavia leeg. We rijden dus weer terug naar Avô voor een wandeling door het dorp en lunch. De wandeling is leuk, van laag naar hoog en weer terug. Langs de Ribiera de Pomares omhoog naar een cafeetje dat we al een aantal keer hebben gezien. Daar is het leeg en zonder lunch. Cafe meio de leite, sumo de pera, cha (thee) en de hele vitrine leeggekocht aan zoete deegwaren. Naar het ilha. Pech, Juul is vervelend. Manon blijft bij haar in de auto, misschien gaat ze even slapen. Okke en ik gaan naar beneden. Eerst voetballen, dan het water in. We zijn net door of daar komen Juul en Manon al weer aan. Juul nog steeds niet helemaal relaxed, maar met het water in zicht wordt ze helemaal happy. Lekker zwemmen, mevrouw weet van geen ophouden. Dan uitgebreide lunch bij onze vriend. Sumo de pera, ice teas, slakjes (grote schaal), gebakken kip, bord patatjes. Volle pens, prima. Koffie na, ijs voor kleintjes. Meer zwemmen en naar huis. Juul slaapt na drie bochten, getankt voor de terugreis, Juul uitgepakt en op bed gelegd. Okke broodje en toen even door de buurt gescheurd met hem. Leuk over zandweggetjes en steile hellingen. Okke vindt het leuk, maar niet spectaculair.

Terug en Juul is niet te harden. Te weinig gedronken en gegeten. Ik hoop niet dat het een zonnesteek is. Langzaamaan water erin, toetje, koekje, hapjes uit een potje en meer. Tot dat Okke buiten wil voetballen en Juul mee wil. In de tuin is alles OK. Juul doet lekker mee en zeurt nergens over. Geen steek dus. Om half tien zit de auto dankzij Non keurig ingepakt en zijn de kids ready voor het bed. Bom noite! Morgen zes uur lokale tijd weer op.

Covas 13-8 14 augustus 2008

Laat op. Wel lekker. Na ontbijt even spelen in de tuin. Manon plukt wat bramen en Juul onderzoekt het zwembad. Oei! Kopje onder! Beetje geschrokken, koud en erg nat. Haha! Dan plan om naar Avô te gaan, maar toch eerst even lekker op bed liggen. Met Okke water gaan halen bij de bron. Beetje ronddollen en hoppa, meneer ook een nat pak! Haha. Hij viel in het poedelbadje bij het langzame bronnetje boven de weg.

Het is al half drie en we besluiten om in Covas te blijven. Manon pielt wat in het huis en ik zit met de vogels in de tuin. Prima te doen. Ze vermaken zich ook een beetje met de Belgische buurtjes. Dan is het genoeg. Kids naar binnen en even douchen. Om zes uur alweer rijden we even naar de supermarkt om wat te eten te halen. In de tuin gegeten, niet onder de indruk van het vispotje. Met Okke geschakeld (schaken) en daarna iedereen naar bed. We besluiten om vrijdag te vertrekken naar San Sebastian.

Coimbra 12 augustus 2008

Een dagje stad dus. We staan redelijk vroeg op, toch zijn we na alle hassle niet voor 10 uur weg. Rond 11.15 rijden we de stad binnen. Het ziet er mooi uit en we rossen direct door naar de Universiteit. Geen idee waar we staan, maar we lopen wel zo het oude gebouwen complex in. Erg mooi maar niet indrukwekkend. We hobbelen rustig naar beneden en eten wat in het eerste het beste tentje. Alleen de laatste gang (koffie) duurt schandalig lang. We rekenen af en krijgen last minute toch nog ons caffeine shot. Via de trappen gaan we naar beneden en komen langs een paar leuke hippe winkels. Waaronder een boekenzaak waar de verschillende Moleskins zacht naar me liggen te lonken. Het wordt een portemonnee van advertentiedoek en een schrijfboekje met datum van een Portugees hip merk.

Bij de Ponte Sant Clara besluiten we om naar het park te gaan. Ik denk dat we daarvoor naar boven moeten. Een hele klim, en Okke speciaal heeft het er zwaar mee. In een menza-achtig lokaal doen we frisdrankjes met uitzicht. Dan verder en we lopen langs Museu Botanica. Dicht in augustus! Maar de botanische tuin is gelukkig wel open. En heel erg mooi en vooral heel erg koel. Genieten. In de beeldentuin van casa museu schrijven we de kaartjes voor familie, vrienden en buren. Dan is het tijd om naar de auto te lopen en naar beneden te rijden om wat te eten. Dat is bij ons altijd een drama, ook nu weer belanden we na een hele zwerftocht bij -godbetert- een kebab/pizzeria. Erg lekker wel. In de auto slaapt Juul al snel en 5 minuten voor aankomst hoor ik ook Okke snurken, maar na een minuut zingt hij weer vrolijk mee met Bert en Ernie. Juul direct in bed en Okke nog even handenwassenplassenentandenpoetsenennaarbed.

Oliveira – Torre 11 augustus 2008

Vroeg opstaan, maar niet heus. We gaan naar de markt in Oliveira. Het plan is om daar rond te hobbelen, dan naar de Torre het hoogste punt van Portugal en daarna eten in Seia. Begin is goed als we om 10.15 (pas) vertrekken naar de markt. Gelijk ruzie omdat ik navigatiemevrouw negeer. Toevallig komen we bij Oliveira binnen op het punt waar de markt is, haha.

De markt bestaat uit drie onder elkaar gelegen terrassen. De bovenste met eten (kippen boven vuurkoolfikkie, jippie!), de middelste met kleding en de laagste met kleding, huisraad en groenten. Het is megagroot, meganieuw en megagezellig. De hele bergketen is gekomen. We kopen een paar tafellakens, koffie, sumo (limonade) en … KIP!

Dan taaien we af en gaan naar het centrum. Druk, file, ik spot een prima parkeerplek en prak ‘m erin. Hop de stad in, kaarten gekocht voor de buren, postzegels is een drama (halve middag wachten, ik gooi het nummertje uit de nummerator lekker weg) en vervolgens kleine lunch met koffie, croissants, pizza en sumo de pera. Bij parkje eten we wat kip, jammie! We besluiten een paar kleine dingen te kopen bij de IG supermercado. Doen we en in de regen rijden we naar Torre. Leuke route langs oude slingerweg.

De regen is gestopt, maar hallo bewolking. Bij een stuwmeer nemen we prachtige foto’s tijdens een kleine maar mooie wandeling langs het gebied. Op de terugweg kopen we een langgewenste koe. Een prachtige koeienhuid voor hoderdvijfenvijftig euro. Meer dan we verwachtten, maar minder dan menig koeienhuid in Nederland. On the fly kopen we nog twee kippenbeeldjes voor Mieke en Manon. We rijden verder omhoog in lichte mist, het scheelt nog vijftien meter voor complete white-out. Boven rijden we door een skigebied en komen bij Torre. Een treurig oord, met meer souvenirs, plaatselijke specialiteiten (ziet er lekker uit, maar we hebben na de kip geen zin meer) en KOFFIE. We rijden terug in een complete white-out. Wel spannend, maar weinig mooie vergezichten. Thuis eten we de kip op brood. De kinderen spelen nog even echo “ola” met Antonio en gaan dan naar bed. Voor mij tijd om een eindje te rennen. En nu om de tweehonderdvijf foto’s van de dag te verwerken en dit stukje te schrijven.

Figueira da Foz 11 augustus 2008

’s Ochtends op tijd opstaan, hassle met eten (geen broodjes) en auto vol met strandspullen. Vandaag (zondag) naar het strand bij Figueira. Tip gekregen om iets verder door te rijden naar Bus… De weg er naar toe is makkelijk, rechttoerechtaan. In Figueira volgen we de bordjes ‘praia’. We komen uiteindelijk aan het eind van de boulevard. Knetterdruk om 12 uur. Bijna geen parkeerplek meer vrij, wij vinden er een bij de rotonde bij de kermis. Prima plek, niet ver van het strand en de activiteiten.

Er staat stevige wind en de bewolking leunt tegen de heuvels achter Figueira. Maar de zon schijnt nog en het is best te doen. Beetje pielen met zand en even de superkoude Oceaan in. Weinig golven trouwens, wel snel diep en grind op de bodem. Prima lunch in de strandtent, helaas moeten we lang wachten op het vispotje. Heel erg lekker, met gamba’s rijst, groenten en inktvis. Eerste keer lunch voor meer dan €13,50.

Terug op de handdoek verandert het weer. Wolken en wind. Om half 6 is het tijd om te taaien. Nog ff een ijsje en de auto in naar Coja, waar we aan het water willen eten. Juul slaapt Okke rijdt met open raam. Prima. Bij Coja kunnen we niet op het terras eten. Jammer, maar regen dreigt. Dus binnen in de watermolen eten. Wel donker en ouderwets ingericht. Lekker gegeten, roasted porc en goat. Manon en ik verwisselen per ongeluk de gerechten, maar wisselen halverwege terug voor de smaak .

In het donker naar Covas terug. Leuk veel groot licht aan. Thuis kids in bad en slapen. Dat wil niet erg lukken, iedereen is te moe. Okke heeft last van jeuk en wil niet geholpen worden. Daar moeten we het nog over hebben. Juul moet bij uitzondering eens ’s nachts worden verschoond.

Arganil – Fraga da Pena – Covas – Avó 9 augustus 2008

Even wat inhaalwerk, de laatste log is alweer een paar dagen geleden.
Woensdag zijn we in Arganil geweest, leuk stadje. Maar natuurlijk waren we laat. Of eigenlijk te vroeg. De winkels gingen bijna dicht en kwamen we in lunchtijd binnenrijden. Nog wat rond gehangen en toen langzaam terug. Gestopt in Coja. Daar op leuk terrasje gehangen waar we wilden eten. Niet mogelijk, heel de binnenstad zonder restaurant.

Op zoek naar de brandweer, maar die vonden we niet 123. Een goed alternatief vonden we niet, maar een sneu restaurant langs het water was onverwacht OK. Veel eten, aardige meneer (met gezin dat ook ging eten) en 40 euro afrekenen… Juul ondertussen echt volledig leeg en luier en broek vol Dus blootbeens en schone doek in de auto. Thuis in bad en lekker slapen.

Donderdag de hele dag onderweg naar Fraga da Pena. Mooi gebied met watervallen. Op heenreis kwamen we door Benfeita, waar we direct een leuk plein spotten om te lunchen. De Fraga (watervallen) lagen iets hoger. Het was een hete dag maar bij de Fraga was het lekker koel. Wel hele steile beklimmingen, dus de wandelwagen lieten we staan. Uiteindelijk kwamen we bij een soort bron van de watervallen. Daar hebben we wat in het water liggen pielen (behalve ik, geen zin om om te kleden). Juul was erg veeleisend en wilde overal rondhobbelen, het was glad, scherpe stenen en soms diep. Dus dat werden kleine dramaatjes. Terug een beetje omgelopen, en wel 100% veiliger. Daarna in Benfeita lekker gezeten en redelijk gelunched. Jammer dat de lekkere pizza en broodjes uit de magnetron kwamen, zonde van de goede bereiding. In het poedelbadje lekker in de zon gezeten en wat gezwommen. Op de terugreis supermarche gezocht en die pas in Oliveira de Hopital gevonden.

Vrijdag dagje in de tuin gelummeld. Manon vindt dat helemaal niets. Wel gezellig gebarbiekjoet met Edith, Dorien, Jorien en Helga (eigenares). Kids te laat naar bed, maar wel snel slapen. Hardlopen geskipped.

Vandaag weer naar Avó op zoek naar Pomare, maar scheurden daar te hard aan voorbij. Wel een mooie route langs de Alva naar een kleine recreatieplek. Zag er geinig uit om te eten, maar dat was te vroeg. ’s Middags lekker gezwommen en een paar broodjes van onze vriend. Manon had hoofdpijn en Juultje last van haar arm, teveel aan gehangen in het water. Dus snel naar huis. Juul sliep in de wagen en kon direct door naar bed samen met Manon. Okke en ik hebben broodjes gegeten en televisie gekeken (een of andere walt disney tekenfilm). Okke leefde echt helemaal mee en vond het prachtig. Hij kan ook al goed voorspellen wat er gaat gebeuren! Manon werd redelijk okee wakker en Okke en ik hebben water gehaald bij de bron. Toen we terugkwamen was Juul wakker. Even in de tuin gespeeld (frisbier). Tenslotte een wandelingetje door het dorp en als toetje beiden een zaklamp voor in het donker. Leuk!

Seia en Avó 5 augustus 2008

Gisteren een dagje in de tuin gehangen. Wel relaxed maar niet zo’n goed idee. Iedereen was een beetje cranky. Wel in blootje rond gerend, dus ook wat kleur on the behind!!!

Vandaag in de ochtend naar Seia geweest leuke stad. Auto geparkeerd en huppa in de lunchstand! Voor slechts €13,50 veel soorten broodjes, zumo de perá, zumo laranja (vers), cafe con leite en cola waren we weer helemaal volgepropt. Blijft een mooie gewaarwording, je niet genaaid voelen in de horeca.

Eindje naar boven gelopen naar de kerk en vooral de bijbehorende tuin en … SCHADUW! Manon weer een bandje geplakt (kan ze goed) en de kinders wat met de plantanen pielen. En fotoos, veel…

Nog even door de winkelstraat gelopen opzoek naar een longsleeve voor Okke en waterschoenen voor allen. Geen succes en dus op naar Avó, zwemmen!

Heerlijk, niet te druk en zeker niet te warm. Daarna nog ven patatje en stukkie vlees bij onze vriend. Was wel de laatste keer dat we daar hebben gegeten. Dat kan authentieker en vooral gevarieerder.

Teruggescheurd, kinderen in de tuin, Simon een rondje hardlopen. Iedereen een kus, slapen lekker, was gedaan (Manon, Simon wringen) en nu een soort van online. Mail bijwerken, gaat ook maar half. Alleen lezen op de telefoon. Uploaden mag niet. Bummer.

Eerste volle dag in Covas 3 augustus 2008

Kinder laat in bed, moeilijk, moeilijk. Maar komt ook door de warmte.

Okke vroeg wakker, heeft even Manon of Simon nodig. Komt gezellig in bed. Juul ook wakker. Is eigenlijk te moe en dat merken we als ze iets anders wil eten of drinken of kleren aan wil… We lopen snel naar plaatselijke koffiebar annex kroeg annex winkel. Met handen en voeten en het boekje Portugees voor analfabeten krijgen we duidelijk dat we vier broden en een melk willen hebben. On the side bestellen we acht broodjes voor morgen.

Alles is daarna snel klaar voor Avo. De navigatie leidt ons door berg en dal, letterlijk. Het is erg spannend om door bossen te rijden, smalle paadjes en tussendoortjes. Als ik de bordjes begrijp zijn dit eigenlijk ook weggetjes voor de gemeentelijke diensten. Maar ja, we zijn Hollanders.

De laatste afdaling volgens de navigatie negeer ik. En tenslotte zijn we in Avo. Het is rustig en we kiezen een lekker plekje. Heerlijk kinderbadje, groot stuk open water, een restaurant en zon. Smeren en zwemmen. Dat en wat eten. Meer doen we niet. Voor 11,50 hebben we drie borden patat en hamlap in azijn (lekker), twee perensap en twee straffe bakken koffie con leite. Op de terugweg stoppen we nog even om de band van de kinderwagen op te pompen. Ondertussen slaapt Juul. Die laten we slapen in de auto, Manon kookt pasta met spekjes, tomaten en paprika. Dan met z’n allen in de tuin eten, bij Jerien, Edith en Dorien die er ook zijn. Het eten gaat er goed in. De kids spelen samen en worden lekker moe. Goed boenen en naar bed. Waaier er op en ze zijn weg.

Eindelijk tijd om te rennen, gekkenwerk want het is donker. Echt.

De rit naar Covas – Tábua Portugal 2 augustus 2008

Een megalange reis achter de boeg. Eerste stop Bordeaux. Bij Parijs redelijke file. Maar 80 kilometer voor Bordeaux op de N10 is de echte tegenvaller. Volgens hear say is er sinds de middag ‘bouchon’ omdat er een caravan geplet was tussen twee vrachtwagens. De vijf inzittenden zijn volgens de verhalen overleden… Het verhaal werd niet bevestigd door een NL vrachtwagenchaufeur die we bij de pitstop spreken. Die pitstop ziet er gaar uit, maar twee superaardige Marokkaanse eigenaren en hun zoon toveren lekker frites met kebab op tafel. Dat hadden we tien minuten eerder niet durven geloven.

In Bordeaux vlak bij de rivier een doods hotel. Maar wel een leuke ruimte met een slaapkamer op de vide. Apart en heerlijk met airco. Juul wil nergens slapen. Pas als we besluiten om gewoon te gaan liggen wordt ze stil. En een uur later slaapt ze echt. Manon had er een onrustige nacht aan, terwijl Okke en ik heerlijk op hetzefde bed hebben geslapen. En ik ben niet eens op hem gaan liggen. ’s Morgens prima ontbijtje in het hotel, aardige mevrouw achter de balie rekent alleen 2 volwassenen voor het ontbijt. Prima. Auto inpakken, Juul op het laatste moment een schone luier en op naar Valladolid, Spanje.

Door Bordeaux naar buiten, 280 kilometer richting San Sebastian. Damn wat een file! Geen idee waarom iedereen op hetzelfde moment die stomme Spaanse grens over moet. Na de treurige pitstop zo snel mogelijk eraf en via de D910 langs de Oceaan naar de grens. Echt omgereden, maar wel gereden! De grens over en toen via de snelweg. Daar rijdt het gelukkig weer door. Maar vol gekke Fransen. Ergens voor Valladolid snel eten in een Autogrill. Broodje kaas met aubergine, heerlijk terwijl ik snotterige aubergine meestal negeer. Laatste stukje is geen probleem. Rond half negen in Novotel. Supernieuw, heerlijk ruim en met een service om door een ringetje te halen. Kids nog duiken nog even in het zwembad, Manon en ik doen nog even een iceteatje. Klein bakje nootjes en olijven erbij. Okke en Juul klaar voor bed en ik voor mijn 50 minuten volgens schema. Door de bloedhitte, uitgaansgebied en sproeiers. Heerlijk rondje! Einde bij Museo de la Cienco. Helemaal nieuw en modern. Sommige lelijke maar ook mooie vormgeving. Een ratjetoe. Aan de achterkant tegen de rivier een ubercool terras met loungebar. Ideaal voor hippe feesten. De Londonstyle loopbrug maakt het on-Spaans. Terug in hotelkamer roep ik bijna de brandweer om de deur open te krijgen. Juul wordt daardoor baldadig. Okke en zij hebben Manon een uur lang het lezen onmogelijk gemaakt. Snel douchen en Juul een verhaaltje. Dat hielp. Ze ging rustig naar bed. Rond half twaalf slapen we allemaal om pas om acht uur wakker te worden. Easy ontbijtje, ook weer alleen de volwassenen op de rekening, Juul weer last minute verschoning en op naar Covas!

Probleemloze rit, tot de Portgese grens. Iedereen goes bezerk! Frontaaltjes, auto’s in de greppel enzovoorts. Tank bijna leeg en snel even gekeerd naar het tankstation. Bijna 70 liter erin… Tussen de file doorgepiept en overgestoken, auto in de schaduw en op het terras van een cafe-restaurant-motel in het Spaans-Frans-Nederlands bestelling gedaan. Lekker taps, broodjes, cafe con leche, zumo aranjas en cola. Afrekenen, tot mijn verrassing kreeg ik van 20 euro zeven euro terug… Da’s weer eens wat anders dan 20 euro voor 2 koffie, appelsap en woudvruchtensap in Utrecht. Weer de weg op, sms’en met Trudy die ons opvangt. We spreken om 3 uur plaatselijke tijd af. Hé, een tijdzone?! Scheelt weer een uurtje. Navigatie liet het allemaal prima weten, jammer dat je nergens echt hard mag . Voor aankomst nog snel even in de Intermarche boodschappen gedaan. We weten niet zeker of de winkels op zondag open zijn. Daarna laatste 6 of 7 kilometer naar de Caso. Trudy heeft geen idee wat het exacte adres is, dus de navigatie ook niet. Gokken, maar visuele hulpmiddelen deden het goed. De lindenboom op pleintje herkennen we direct. Trudy zwaait al naar Manon. Daar horen we ook dat het nu vakantie is voor alle Portugese immigranten. Vanuit Parijs stromen ze tegelijk het land binnen. En wij reden met ze mee, heel langzaam….